د BBC News وروستي راپور د غور ولایت د کورنیو وضعیت یو ډېر دردناک انځور وړاندې کړی؛ داسې وضعیت چې فقر، بېکاري او لوږه ځینې کورنۍ دې ته اړې کړې دي چې د ژوندي پاتې کېدو لپاره ډېر سخت او دردونکي تصمیمونه ونیسي.
هیڅ پلار او مور باید داسې حالت ته ونه رسېږي چې د خپلو ماشومانو د ژغورلو او د هغوی د راتلونکې د له لاسه ورکولو ترمنځ انتخاب وکړي. د ماشومانو پلور، د ماشومانو سخت کار، جبري ودونه او له زده کړو محرومیت، د فقر او د کافي ټولنیز او اقتصادي ملاتړ د نشتوالي دردناکې پایلې دي، نه د کورنیو رښتینی انتخاب.
افغانستان نن د پراخې بېکارۍ، د بشري مرستو د کمېدو، وچکالۍ او زیاتېدونکي فقر له بحران سره مخ دی. په داسې شرایطو کې ښځې او ماشومان تر ټولو ډېر زیان ویني. د ماشومانو له امنیت، زده کړو، مناسبې تغذیې او سالم راتلونکي څخه محرومېدل د هېواد د راتلونکي نسل او ټولنیز ثبات لپاره جدي ګواښ ګڼل کېږي.
په اسلامي لارښوونو کې هم له اړمنو خلکو سره پر مرستې، له ماشومانو سره پر مهربانۍ او د انساني کرامت پر ساتنې ډېر ټینګار شوی دی. اسلام ماشومان الهي امانت ګڼي او ټولنه د هغوی د ساتنې او ملاتړ مسؤله بولي.
Afghanistan Organization Women Arise (AOWA) باور لري چې د فقر پر وړاندې مبارزه، د زیانمنو کورنیو ملاتړ، د کاري فرصتونو برابرول، زده کړو ته لاسرسی او د ښځو او ماشومانو د حقونو ملاتړ، د افغانستان د ټولنې له اساسي اړتیاوو څخه دي. د بشري بحران حل یوازې د ملي او نړیوالو بنسټونو په ګډې همکارۍ، ټولنیز یووالي او د بېوزلو کورنیو وضعیت ته په جدي پاملرنې سره ممکن دی.
موږ له مسؤلو ادارو، بشري مرستندویه سازمانونو او نړیوالې ټولنې څخه غوښتنه کوو چې د افغانستان د خلکو، په ځانګړي ډول د زیانمنو ښځو او ماشومانو ملاتړ هېر نه کړي. هېڅ ماشوم باید د فقر، لوږې او ناامېدۍ قرباني نه شي.
