د نوي تعلیمي کال په پیل سره، د اسلامي لارښوونو په رڼا کې د علم او زدهکړې ارزښت ته پاملرنه تر بل هر وخت ډېره اړینه ده. د اسلامي تمدن تاریخ په څرګنده توګه ښيي چې ښځو تل په بېلابېلو علمي برخو، په ځانګړي ډول د ديني علومو په ډګر کې، فعاله او اغېزناکه ونډه اخیستې ده.
د اسلامي تاریخ په بېلابېلو دورو کې، په ځانګړې توګه په منځنیو پېړیو کې، وتلې ښځې د حدیث، تفسیر، فقه او ښوونې او روزنې په برخو کې راڅرګندې شوې دي. له دې جملې څخه عایشه بنت ابیبکر یادولای شو، چې د حدیث له سترو راویانو څخه شمېرل کېږي او ګڼو صحابهوو او تابعینو له هغې څخه علم ترلاسه کړی دی. همدارنګه، امالدرداء صغری یوه بله وتلې عالمه وه چې د دمشق په اموي جومات کې یې تدریس کاوه او د علماوو او حتی د واکمنانو په ګډون ډېر زدهکوونکي یې درلودل.
په شپږمې هجري پېړۍ کې، چې د علمي ودې له مهمو دورو څخه شمېرل کېږي، ښځینه عالمانې لکه فاطمه بنت عباس بغدادی او کریمه مروزیه د حدیث او تعلیم په ډګر کې لوړ مقامونه لرل. ډېر مشهور علما به د هغوی د علم د ترلاسه کولو لپاره سفرونه کول او له هغوی څخه به یې د روایت اجازه (اجازه) ترلاسه کوله.
دا ویاړلی تاریخ دا څرګندوي چې زدهکړې ته لاسرسی نه یوازې یو ټولنیز ضرورت دی، بلکې زموږ د دیني او علمي دود یوه مهمه برخه هم ده. په معتبرو اسلامي سرچینو کې د علم طلب پر هر مسلمان—نارینه او ښځینه—باندې ټینګار شوی او هېڅکله یوازې یوې ځانګړې ډلې پورې محدود نه دی پاتې شوی.
ښکاره ده چې هغه ټولنه چې د خپلو ټولو بشري ظرفیتونو پالنه وکړي، د پرمختګ او ودې په لور په لا پیاوړې توګه حرکت کولای شي. تعلیم د فکري، اخلاقي او ټولنیزې ودې بنسټ دی او د راتلونکو نسلونو په روزنه کې اساسي رول لري. په دې برخه کې د ښځو ونډه، چې د ټولنې نیمه برخه جوړوي، نه شي له پامه غورځول کېدای.
د «طلوع زنان» مؤسسه، د اسلامي ارزښتونو او د تېر علمي میراث په رڼا کې، باور لري چې د زدهکړې پراختیا او د ټولنې د ټولو قشرونو لپاره د مناسب تعلیمي فرصتونو برابرول کولای شي د ټولنې فکري او فرهنګي بنسټونه لا پیاوړي کړي.
هیله ده چې د اسلامي تمدن له دې روښانه تاریخ څخه په الهام اخیستنې سره، د زدهکړې او ودې زمینه داسې برابره شي چې د ټولنې ټول وګړي وکولای شي د علم او پوهې په رڼا کې د خپل هېواد د راتلونکي په جوړولو کې اغېزناکه ونډه واخلي.
